Pod tą ślicznie brzmiącą nazwą kryje się równie niezwykłe w smaku danie oraz sposób jego przyrządzania. Obok fondue, to najbardziej popularna szwajcarska potrawa, ale samo słowo oznacza jeszcze kilka innych rzeczy. Przede wszystkim to rodzaj francuskiego i szwajcarskiego pełnotłustego sera półtwardego. Produkuje się go ze świeżego lub pasteryzowanego mleka, w blokach lub kołach o sporej średnicy. Ma jasną, pomarańczowobrązową skórkę i wnętrze koloru kości słoniowej. Najlepszy smak osiąga po trzech miesiącach dojrzewania. Właśnie ten ser jest podstawą potrawy – lekko rozpuszczony podaje się razem z gotowanymi ziemniakami

Tradycja spożywania raclette sięga głębokiego średniowiecza. Wówczas alpejscy pasterze odkryli, że roztopiony na rozżarzonych kamieniach ser może być doskonałą ciepłą przekąską. Czasy się zmieniły, więc i kamienie zastąpione zostały specjalnym urządzeniem zwanym oczywiście – raclette. To specjalny, stołowy grill z kilkoma niewielkimi patelenkami, na których każdy z biesiadników przyrządza porcję dla siebie. Czasem takie urządzenie zwane jest „racletton” i posiada dodatkowo płytę grzejną, którą obok topienia sera, można wykorzystać do grillowania mięs i warzyw.

Przygotowanie potrawy jest szybkie, nie wymaga doświadczenia i pozwala na dużą dowolność podawania. Ser należy pokroić na odpowiednie porcje. Do tego podać można także warzywa, wędliny, mięsa, ryby i przyprawy. Następnie umieszczamy na rozgrzanej patelence to, na co mamy ochotę i czekamy, aż się upiecze. Właściwie wszystko zależy od indywidualnych upodobań i kulinarnej fantazji.
Do tego odpowiednio przyprawione ziemniaki w koszulkach, czerwone wino, ewentualnie ziołowy sznaps lub dla abstynentów – ziołowa herbata i uczta gotowa. Nie należy zapominać o najważniejszym elemencie - współbiesiadnikach. Raclette, bowiem, podobnie, jak fondue najlepiej smakuje w dużym towarzystwie.